آیا کشور به نقطه انقلاب/کودتا نزدیک می شود؟

نزدیک به یکــروز به دهمین دورهء انتخابات ریاست جمهوری ایران باقیست. بدون تردید این انتخابات به لحاظ نوع برخورد کاندیداها، جریانهای سیاسی حامی آنان، صراحت پیامها، مناظره مستقیم کاندیداها با یکدیگر و عمق اتهامهای وارده، از شرایط ویژه ای برخوردار است. شور و نشاط خاصی فضای انتخاباتی کشور را در بر گرفته و در این میان طرفداران "میر حسین موسوی" با راهپیمایی ها و تظاهراتهای بیشتر و پرجمعیت تری که طی چندروز اخیر در سطح شهرهای بزرگ کشور به نمایش گذاشتند جنگ روانی را به نفع خود خاتمه داده اند. بسیاری از نظرسنجی ها در داخل و خارج کشور وی را رئیس جمهور آینده ایران معرفی می کنند. اگرچه که رقابت وی و "محمود احمدی نژاد" بسیار نزدیک بوده و هنوز پیشبینی نتیجه قطعی انتخابات ساده نیست.

چرا نگرانم... من بیشتر از آنکه نگران نتیجه انتخابات باشم ، نگران حوادث احتمالی پس از اتمام آن هستم. به نظر من با توجه به جو  انتخاباتی کنونی کشور و رقابت نزدیک "احمدی نژاد" و "موسوی" ، نتیجه انتخابات هرچه که باشد پس از آن مملکت به سمت اغتشاش و ناآرامی و آنچه من نقطه انقلاب/کودتا می خوانم پیش خواهد رفت. از نظر من دو سناریو قریب الوقوع هستند:

 ۱)طرفداران موسوی اغلب از متن جریانهای مردمی و روی موج نارضایتی از عملکرد دولت فعلی شکل گرفته اند که ذات چنین جریاناتی خودجوش بودن آنهاست. برعکس هواداران "احمدی نژاد" اغلب از ارگانهای دولتی ، سپاه ، بسیج و... بوده که به صورت غیر خودجوش و سازمان یافته به میتینگها و همایشهای انتخاباتی منتقل می شوند. پیروزی موسوی در انتخابات، که با توجه به نوع تبلیغات، متهم کردن احمدی نژاد و حامیانش به عدم صداقت با ملت ،حمایت بی سابقه طیفهای اصلاح طلب و بسیاری رجال سیاسی و حضور بی سابقه و گسترده مردم در حمایت از ایشان ، در حال حاضر بیشترین احتمال را دارد.

  اما ممکن است بلافاصله پس از پایان یافتن شمارش آرا و اعلام پیروزی نهایی موسوی، حامیان وی به خیابانها ریخته و از پیروزی خود در انقلاب سبز خبر بدهند. این چیزیست که بسیاری از مراکز قدرت نسبت به آن حساس بوده و رسانه های آنان همچون کیهان نسبت به وقوع آن هشدار داده اند و اخیراً رسانه های سپاه نیز به طور تلویحی بر دخالت نظامی سپاه را در چنین شرایطی تایید کرده اند. حتی اگر پس از پیروزی "مهندس موسوی" چنین تظاهرات و حرکتهایی هم صورت نگیرد ، بازهم تا قبل از تحویل قدرت به وی احتمال وقوع چنین اقدامات کودتایی از صاحبان فعلی قدرت بعید نیست. البته کودتا لزوماً به معنی حرکت تانکها در شهر نیست بلکه می تواند به شکل فرمان حکومتی رهبری ، عزل و نصبهای گسترده در مراکز قدرت و تصفیه نظام از عناصر "غیرخودی" باشد. اگرچه کابوس کودتا در ایران زمانی توهمی بیش نبود ، اما شرایط خاص انتخابات دهم و رویارویی مستقیم دوقطبی قدرت در کشور ، آنرا به یک آلترناتیو برای حامیان احمدی نژاد تبدیل کرده است.

۲) اگر "محمود احمدی نژاد" در انتخابات پیروز شود، طرفداران موسوی که روزهاست شهرهای بزرگ کشور و به خصوص تهران را محل نمایش "قدرت مردم" قرار داده اند تسلیم نشده و نسبت به ناعادلانه بودن انتخابات و تقلب در شمارش آرا اعتراضات گسترده ای را شروع می کنند که ممکن است به صورت حرکات انقلابی تعبیر و یا سازماندهی شود و بدون تردید برخی نیروهای نظامی کشور در چنین شرایطی مداخله خواهند کرد. ظاهراً وزارت اطلاعات در نامه ای به فرمانده کل قوا پیشبینی کرده در صورتی که انتخابات هر نتیجه ای غیر از "میر حسین موسوی" داشته باشد کشور به سمت "اغتشاش" پیش خواهد رفت. نامه اخیر "هاشمی رفسنجانی" نیز به هرچه پیچیده تر شدن شرایط دامن زده است.

چرا خوشبین هستم : مسلماً تمام نتایج ممکن در انتخابات و تمام عواقب پیچیدهء پس از آن ، قبل از اینکه حتی به ذهن ما خطور کند توسط سران نظام و مراکز قدرت و مشاوران آنان پیشبینی شده و درباره انها بحث و تبادل نظر گردیده است. کودتا نظامی در ایران ، به معنای عدم مشروعیت نظام و قطع رابطه سران با مردم بوده و در کشوری با نوع فرهنگ ایرانی و سابقه تاریخی آن هرگز توسط مردم پذیرفته نمی شود. با از دست رفتن پایگاه مردمی در داخل امکان حمله نظامی اسرائیل به تاسیسات هسته ایران و متعاقباً یورش نظامی آمریکا به ایران افزایش می یابد. لذا به نظر میرسد که سران نظام ، در صفحه شطرنج سیاست امروز ، برای دوام و بقای حکومت تنها یک گزینه را انتخاب می کنند و آن پذیرفتن مسالمت آمیز "میرحسین" به عنوان رئیس جمهور قانونی و اعطای برخی امتیازات از طریق وی به "مردم" است.